Enkele bewogen dagen...

Zondag 19 oktober:

Om half twee ’s nachts werd ik wakker gebeld door de Jef. Ik had hem ’s avonds nog proberen te bereiken maar het was me niet gelukt toen.. Hij belde me dan ’s nachts maar terug op :) we spraken af dat hij iets later me terug zou wakker bellen om te skypen, dan ging hij eerst op zoek naar een internetcafé.
Rond half vijf werd ik dan terug wakker gebeld en hebben we een uurtje geskyped! Ik was echt de gelukkigste mens op aarde! Het deed me goed om hem nog is te zien! Ook had de Steven mooie foto’s gepost van hun. Rond zes uur ben ik dan terug in mijn bedje gekropen en om half tien kwam Emelie me wakker maken om naar een vrouw te gaan waar we met 1001 kralen konden gaan prullen. Je kon er kettingen, armbanden en oorbellen maken. En dat allemaal voor een spotprijsje! Ik heb zes paar oorbellen gemaakt en één armband ;) Moooooi!
Daarna zijn we nog met zen allen een duikje gaan nemen in het zwembad. (vrienden, ik denk dat ik ondertussen de bruingrens van Salou heb bereikt)
Toen we terug kwamen van het zwembad was Lore vertrokken naar Zanderij (het vliegveld hier) om haar vriendje op te gaan halen… Mmm, ik ben toch stiekem wel jaloers!! Ik wil ook bezoek!
Toen ik met Emelie buiten zat te eten op ons terrasje zagen we in de verte weer een onweer aankomen. Ik ben eens benieuwd wanneer het hier arriveert :)
P.s.: ik lig hier weer te typen in men hangmat. Dat is tot nu toe toch wel DE uitvinding die ik hier gedaan heb in men kamertje :)
P.s.2: morgen hebben we weeral een verlofdag jawel, deze keer is het de Chinese immigratie, is zien wat er dan weer te beleven valt in de stad!
P.s.3: An is terug zo fris als een vis!
P.s.4: de chocolade cake met chocomousse erop was zalig lekker tijdens ons girls avond gisteren :) en de film best wel gezellig! Jihaaa! (alleen jammer dat ik niet zo vlot Engels spreek, er was namelijk geen ondertiteling) (mss moet ik in het vervolg ook maar eerst eens naar Canada met men neefie!!)
P.s.5: het onweer heeft ons niet meer bereikt en Lore en haar vriend Rob zijn veilig aangekomen ten huize Berliozstraat!


Maandag 20 oktober:

Wij waren ’s morgens weer met volle moed om tien uur vertrokken in de hoop dat er al wat op het Onafhankelijkheidsplein te beleven viel… Maar jammer genoeg werd er alleen nog maar gerepeteerd voor de show van ’s avonds en werden al de verschillende eetkraampjes en souvenierkraampjes opgesteld. Dan zijn we maar leguanen gaan spotten aan de waterkant :) Er zat ook nog een papegaai op een paar bakken Parbo bier. Opeens kwam de baas van het cafeetje waar hij zat eraan en zette hij de papegaai op mijn hand, hij kroop helemaal naar boven tot bijna op mijn schouder… ;) jaja vogelvriend Cato!!
Rond een uur of half twaalf zijn we dan terug naar huis gereden en richting zwembad gefietst. (jaja dat zwembad is hier mijn grootste vriend ;)) om half zes zijn we terug richting stad gereden, iets gaan eten met de meisjes van bij ons in het huisje en daarna naar de show gaan kijken op het Onafhankelijkheidsplein. We hadden wel al een stuk gemist maar hetgeen we gezien hebben was ook echt heel prachtig. Leeuwendansen, dansgroepen, zangtalenten,… Vooral de presentator ging er vaak een streep over… Daarna was er nog een groot vuurwerk en een pagara (zo van dat speciaal Chinees vuurwerk) van 155 meter (de Chinezen zijn dit jaar 155 jaar geïmmigreerd in Suriname)
Dan zijn we nog met de Nederlandse meisjes van bij ons in huis een dessertje gaan eten in het pannekoekenhuis. Lekkeeuhr! :)
pijn pijn, ik ben verbrand :(


Dinsdag 21 oktober:

Vanmorgen was het weer vroeg toen de wekker om zes uur afliep… Fris gedoucht en ik was weer klaar voor een nieuwe stagedag. Op de stage zelf hebben we tot een uur of tien op bureau gezeten en daarna zijn we met heel de afdeling van JKB en heel de afdeling van FMZ naar het hoofdkantoor van de politie gereden. Daar zou een voorlichting gegeven worden door twee Nederlanders over het één of ander project dat ze hier graag willen uitwerken. Ik vond het op zich wel een interessant concept maar ze wisten er zelf precies nog niet genoeg van om het echt hier ook op poten te kunnen zetten… Ze hadden wel connecties in Australië waar er aan het project werd gewerkt maar echte resultaten hadden ze nog niet… Ik dacht in mezelf, dan had je beter nog even gewacht met het naar hier te brengen. Achja, tot zover die lezing. Al maar goed dat we tussendoor een hapje, cake en een drankje kregen ;) daar was ik al blij genoeg mee!!
Rond één uur werden we terug opgehaald en reden we terug naar het bureau. Daar heb ik dan met Soelien nog tot een uur of drie gezeten en toen werden we opgehaald om naar Opa Doeli te gaan. Jaja, ik zou men eerste activiteit met de jongens gaan doen vandaag!! Ik zou met hen een groepsgesprek houden (dat ik in de voormiddag op een kwartiertje heb uitgewerkt ;) meer tijd had ik niet) Eerst hebben we nog wat gegeten op het bureau (Nasi, op kosten van JKB) en rond vier uur kon ik beginnen aan men gesprek.
Soelien had negen jongens uitgekozen om over het gekozen onderwerp te spreken; rouw en verliesverwerking. Direct een erg gevoelig en toch niet zo’n gemakkelijk thema vond ik. Maarja, ik had het zelf opgeschreven als mogelijk thema om groepsgesprekken rond te doen. Soelien had er dan een leuk uitgekozen en dat was het geworden :p.
We zetten ons met z’n allen neer in een kring in een klaslokaal. Soelien deed een klein woordje uitleg en ik kon beginnen aan men gesprek. De jongens moesten al direct lachen met m’n accent. Mm, hoe hard ik mijn best ook doe, dat Surinaams accent ga ik nooit leren ;) Men Belgisch accentje blijft de bovenhand houden… haha!! Al maar goed misschien, ik mag men roots niet verloochenen hé! Nog steeds trots op dat kleine België-landje!
In het begin liep het best wel stroef met de jongens, ze hadden nog niet allemaal te maken gehad met rouw en verlies en het was niet gemakkelijk voor hen om zich er iets bij voor te stellen. Na een tijdje ging het dan meer over hun geloof en over de dood. Dat vonden ze precies interessanter en er kwamen toch wel stevige discussies op gang. Ik vond het fijn om hun meningen te horen. Ik leer hier echt een pak bij van die mannen! Ook hoe de jongens volgens hun geloof mensen begraven en dergelijke, helemaal anders dan wij gewoon zijn…
Na anderhalf uur was ons gesprek dan afgelopen en was ik toch wel benieuwd naar wat Soelien te vertellen had over mijn eerste kleine activiteit. Ze vond dat ik het goed had aangepakt, dat ik probeerde al de jongens erbij te betrekken,… Ze was tevreden. Ik natuurlijk ook heel blij.. Daarna hebben we nog eventjes op Opa Doeli gezeten (onze chauffeur was even spoorloos verdwenen) maar ik ben toch veilig thuisgeraakt.
Rond half zeven was ik thuis. Ik reed langs An, want we zouden samen nog langs de Mall rijden om twee taarten te kopen voor Lore, ze wordt vandaag trouwens 22 jaar! PROFICIAT LORE!!! We hadden afgesproken dat we zouden doen dat we haar verjaardag ‘vergeten’ waren om dan ’s avonds een verrassingsparty te geven :)
Ik had een slinger gemaakt van krantenpapier en bij de Nederlandse meisjes kwam het Juf-instinct boven. (het zijn allemaal kleuter-basisonderwijs leraressen in wording) Ze hadden een hele troon voor Lore gemaakt en overal ballonnen opgehangen. Het was echt mooi!
Ik was nog even aan het skypen met men vriendje toen Lore aankwam. Het verjaardagslied heb ik dus gemist, (ik heb het wel gehoord ;)) Maar ik was nog op tijd voor de taart :p
Daarna hebben we nog met z’n allen gezellig samen gezeten en nog wat gepraat. Het was weer een meer dan geslaagde dag!!!
Ondertussen is het hier al elf uur en zal ik is in men bed kruipen. Over 7 uur loopt de wekker hier alweer af!!
Slaapwel!! xx

P.s.: Papa, wanneer ga je nu bellen? Ik wacht al sinds vorige week op je telefoontje :)
P.s.2: Ik blijf het superleuk vinden dat jullie zo massaal blijven lezen en posten ;) ga zo door zou ik zeggen!

x Cato!