webmaster, 4 februari 2009
België , Geel

Terug in het koude Belgenlandje!

Donderdag avond 29 januari:

Voor de laatste keer Havana Lounge!! Het was leuk


Vrijdag 30 januari:

’s Morgens moesten we op het districtscommissariaat onze spullen gaan ophalen. Jammer genoeg waren ze er nog niet… Maar Sordam beloofde ons dat hij ze in de namiddag gewoon thuis zou brengen, voor niets zo vroeg opgestaan…
’s Middags hadden we lekker gekookt. De Jef had eten klaargemaakt voor iedereen met de overschotjes die we nog hadden. Het was heerlijk.
Vandaag zijn de Jef en ik dan toch eindelijk in zoo geraakt. Anne-Marie, onze nieuwe huisgenote ging met ons mee. De zoo was niet zo ver van bij ons, een kwartiertje rijden en we waren er al.
De inkom was SRD 4.. We gingen zien op de plattegrond hoe we het beste konden wandelen. We merkten al direct op dat de zoo helemaal niet groot was. Op een uurtje waren we zeker rond. De dieren zaten allemaal in een superklein kot. Nog erger dan een zoo bij ons in België. Het was echt triestig om te zien.
Het was leuk om al de dieren die we al eens in het wild hadden gezien nu van dichtbij te kunnen bekijken…
Toen we terug naar huis fietsten bleek de fietsband van de Jef helemaal plat te zijn. Moesten we nog een stuk te voet naar huis verder
Thuis aangekomen hebben we ons klaargemaakt om te gaan eten bij de Cosa Nostra. Een restaurantje bij ons in de straat waar je zelf je pasta kan samenstellen. Je kiest welk soort pasta je wilt, welke saus je wilt, welke vlees er bij in moet, welke groentes je er in wilt en welke extraatjes je wilt. Het was echt heerlijk!
Daarna zijn we terug naar huis gegaan en hebben we voor de laatste keer lekker buiten gezeten en iets gedronken.


Zaterdag 31 januari:

Onze laatste dag in Suriname is aangebroken. We stonden al vroeg op ’s morgens. We waren gisteren al een hele tijd bezig geweest met onze koffers… Ze bleven maar te zwaar wegen. Ik nog van alles eruit gezwierd of dingen verstoken in andere zakken. Uiteindelijk hadden we iets van drie kilo overgewicht samen. We zouden het er op wagen.
Sandy heeft ons nog weggedaan naar Zus & Zo, waar de Jef zijn fiets terug moest gaan binnendoen. Want die platte band wilden we niet meer repareren…
De Jef en ik wilden nog heel graag eens met de auto over de Wijdenbosch brug gaan. Dus kwamen we op het geweldige idee om de bus te nemen en er eens over te gaan . Sandy zei ons dat we beter met de taxi konden gaan omdat hij ook niet juist wist welke bus het was die we moesten nemen. Dus hebben we onze goede vriend Patje maar gebeld en zijn we met hem even tot in Commewijne gereden en terug.
Het was echt wel eens de moeite. We hebben onderweg nog kei veel foto’s getrokken van de dingen die je alleen hier in Suriname maar ziet. Zelf trek je er eigenlijk geen foto’s van omdat je het zo gewoon bent maar op deze laatste dag wilden we nog wel eens de toerist uithangen!!
Thuis hebben Jef en ik nog gedoucht, nog iets gegeten en toen kwam Patje ons alweer ophalen. Om half vier stond het busje voor de deur. Al de koffers moesten naar beneden en konden ingeladen worden. Er waren twee busjes, één voor de valiezen en één voor ons met z’n achten.
Na afscheid genomen te hebben van Tjitra, Sandy en Anne-Marie zijn we richting de luchthaven vertrokken. Onderweg nog gestopt om een laatste Surinaamse smoothie te drinken!
Na een uurtje kwamen we aan op Zanderij. Het was er heel erg druk.
We schoven aan om in te checken. Opeens hoorden we een vrouw roepen. Ze was tekeer aan het gaan tegen één van de vrouwen achter de balie. We hoorden dat ze aan het roepen was dat de vrouw achter de balie met de man van de roepende vrouw had geslapen. Ze schold haar uit terwijl heel Zanderij naar hun stond te kijken. Ik vond het wel spannend, na een tijdje kwam de security haar weghalen. Iets later waren wij dan aan de beurt en mochten met z’n achten samen inchecken. Al maar goed, want verschillende hadden wat overwicht met de bagage. Wel tot vier kilo hé An
Ook onze handbagage werd samen gewogen en dat was ook alleen maar in ons voordeel. We konden nu rustig nog wat buiten zitten want het was nog maar 18 uur.
Sommigen aten nog iets. Ik kreeg niets naar binnen. Ik was best wel zenuwachtig. De Jef kocht nog een redbull en we vertrokken naar binnen. Na nog wat controles konden we gaan wachten tot we in het vliegtuig konden. Iedereen ging z’n laatste SRD’s opkopen in de taxfree winkels. Om 20 uur steeg ons vliegtuig op… Ik had echt een raar gevoel. Misschien zou ik hier wel nooit meer terug komen. Maar ik keek er ook echt naar uit om terug naar huis te gaan.
Ik zat naast de Jef in het vliegtuig. Na het avondeten ben ik onmiddellijk in slaap gevallen. Ik heb best wel veel geslapen maar niet vast genoeg om uitgerust uit het vliegtuig te kunnen stappen. ’s Nachts ben ik nog enkele keren wakker geworden. De laatste keer toen ik wakker werd was het nog maar anderhalf uur vliegen. Ik kon niet meer in slaap geraken van de zenuwen. We zouden bijna gaan landen. We kregen nog een ontbijtje dat ik niet naar binnen kreeg en om kwart voor negen landden we dan eindelijk op Schiphol. Na 7500 km gevlogen te hebben was ik eindelijk na een dikke 4 en halve maand weer in Europa. Ik was nu echt zenuwachtig!
Nu zou het nog lang duren voor ik eindelijk buiten zou zijn…
Eerst kwamen ze langs met een drugshond die bij iedereen kwam snuffelen. We stonden in de gang die van het vliegtuig naar het gebouw leidde… Het was er echt ijskoud! Ik denk dat het vroor buiten.
Na een kwartiertje waren we eindelijk binnen. Daar moesten we allemaal een interview afleggen. Er werd gevraagd waar je geweest was, waarom, waar je verbleef,… Daarna konden we verder. Daar werden we weer gecontroleerd, ook onze handbagage werd gescand om te zien of er geen verboden spullen inzaten.
Dan konden we na een klein uurtje eindelijk naar onze bagage. We hadden de bagage al redelijk snel. Aangezien we heel laat ingecheckt hadden op Zanderij waren onze tassen er nu snel denk ik
We moesten nog even zoeken achter een doos van Emelie die op een band kwam met breekbare spullen en dan konden we verder. We moesten nog eens al onze valiezen laten scannen en dan als laatste moesten we nog door de douane geraken en dan konden we naar buiten. Ik was nu zo zenuwachtig!! Toen ik buiten kwam zag ik ons mama en Rosalie staan. Ik snelde naar hen toe. Eindelijk terug!! Ik voelde me echt goed… Ons mama, pa, papa, Nancy en Rosalie waren er. Ik was zo blij!! Ik kreeg een grote ballon met Welcome Home op
We wandelden richting de auto. Ik reed samen met de Jef met onze papa, Nancy en Rosalie mee want ons mama en pa waren met de kangoo. Zij namen de bagage mee.
Onderweg hebben we heel de tijd zitten te vertellen.
Het voelde allemaal al snel terug vertrouwd aan. Opeens stopten we bij een grote oude boerderij. Onze papa zei dat hij hier nog iets moest ophalen… Maar toen ik al die auto’s zag staan wist ik wel wat er aan de gang was.
Ze hadden een verrassingsfeestje georganiseerd voor mij!!
Ik kwam binnen en héél de familie was er bijna al mijn vrienden! Ik voelde mij weeral eventjes de gelukkigste mens op de wereld
Het was echt leuk. Tante Nicole had een grote spandoek gemaakt, en ik kreeg zelfs een cadeautje van al de Michielskes; een blender en een boekje met allemaal verschillende smoothies en sappen! Haha! Dan kan ik toch ook hier nog smoothies drinken
Het was echt leuk om iedereen terug te zien. Rond een uur of vijf ben ik dan naar huis vertrokken. Iedereen was ondertussen vertrokken. Ik was moe. Het was een vermoeiende dag voor me geweest.
Thuis heb ik samen met ons mama alles uitgeladen. ’s Avonds eindelijk na 4 en halve maand een warme douche genomen (waar ik dan ook wel een kwartier onder gestaan heb ) en dan kon ik gaan slapen in mijn nieuwe bed! Ik denk dat we pas rond een uur of half één in slaap zijn gevallen… Al beginnend last van de jetlag


Maandag 2 februari:

Jaja, en al direct naar school… Om half tien ging mijn wekker af! Het voelde aan alsof het nog maar 6 uur ’s morgens was! Ik stond op en toen ik naar buiten keek zag het buiten helemaal wit… Eergisteren was het nog 40° en nu zat ik hier in België en had het gesneeuwd. Ineens in het extreme
Ik kleedde me warm aan en de Jef zette me af aan het station…
Mijn leventje kan weer verdergaan!!


Zo, ik hoop dat jullie wat genoten hebben van al de verhalen!
Dit was het dan, mijn grote avontuur naar de andere kant van de wereld
Iets om nooit te vergeten!!!


XXX Cato!

Cato in België bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.be